|
كاش می شد سرزمین عشق را در میان گام ها تقسیم كرد
كاش می شد با نگاه شاپرك عشق را بر آسمان تفهیم كرد
كاش می شد با دو چشم عاطفه قلب سرد آسمان را ناز كرد
كاش می شد با پری از برگ یاس تا طلوع سرخ گل پرواز كرد
كاش می شد با نسیم شامگاه برگ زرد یاس ها را رنگ كرد
كاش می شد با خزان قلب ها مثل دشمن عاشقانه جنگ كرد
كاش می شد در سكوت دشت شب ناله ی غمگین باران را شنید
بعد ، دست قطره هایش را گرفت تا بهار آرزوها پر كشید
كاش می شد مثل یك حس لطیف لابه لای آسمان پرنور شد
كاش می شد چادر شب را كشید از نقاب شوم ظلمت دور شد
كاش می شد از میان ژاله ها جرعه ای از مهر بانی را چشید
در جواب خوبها جان هدیه داد سختی و نامهربانی را شنید
|
کاش راهی بود تا ستاره ها ............کاش جاده ای بود از دل ها یمان تا اسمان............کاش می شد مشق عشق را ابی ابی نوشت.........کاش می شد دل های شکسته را التیام داد............کاش می شد با اشک های بی کسی وداع کرد......کاش می شد تا ابد خندید...........کاش می شد تمام فاصله ها را شکست..........کاش جدایی نبود.........کاش بازی سرنوشت نبود ............کاش خاطرات عاشقانه نبود.............کاش من این نبودم....کاش اینجا نبودم............کاش اینقدر تنها نبودم .............کاش خدا قصه ی مرا از نو می نوشت قصه ای بدون عشق! 
د